بزرگ ترین امکان برای اصلاح اسلام، بدین علت پیدا شد که روشنفکران و دانشجویان، آشنائی خود را با واقعیت اسلام از دست دادند. این فقدان معرفت از اسلام و فراموشی هویت اسلام، فاصله کافی با اسلام ایجاد کرد تا بتوان اسلام را طبق ضروریات عصر، از نو تأویل کرد. در حینی که روشنفکران و دانشجویان از هویت اسلام بی خبر بودند، معانی که به اسلام داده می شد به سهولت می پذیرفتند، عامه در اسلام و با اسلامی می زیستند که روشنفکران و دانشجویان آن را نمی شناختند
آنانی که اسلام را فراموش کرده بودند ناگهان اسلام تازه ای کشف کردند. هر تأویل تازه ای از کلمات، احتیاج به فاصله گیری از معانی اولیه آن کلمات دارد. پیش از آن که بتوانیم معانی تازه، به کلمات مقدش کهن بدهیم باید از معانی که در سابق داشته فاصله بگیریم. معانی سابق باید بمیرند تا آن کلمات با معانی تازه، زندگانی نوین خود را از سر بگیرند