هفت شاخه گل برسر مزارت پرپر کردم.به اندازه تمام روزهای هفته که بی تو تکرار میشوند.بی تو و پر از خاطراتت..چه روزی سختی ست وقتی که نیستی اما روز توست و دل گرفته از
نبودت و مالامال از حسرت اینکه ای کاش بودی...ای کاش میتوانستم دوباره آغوش پرمهرت را با تمام وجود حس کنم و با فریادی از اعماق قلبم بگویم چقدر دلم برایت تنگ است."خوب میدانم که برفراز آسمان ها فرشته ها روزت را جشن خواهند گرفت.آنگونه که لایقش هستی..."