شاید اصلا دوست نداشتم برای این انتخابات یا بنوعی انتصابات چیزی بنویسم اما نگارش چندی از دوستانم در این روزها وادارم کرد به نگاشتن این ستور!
و اما بعد.....
سالها پیش سازمان مردم نهادی داشتیم به نام موسسه ی آراد و من دبیرکل بودم, همایشی در هتل سحاب برگزار شده بود, مدعویین همایش اگر اشتباه نکنم دکتر خانیکی و پژوهش و هادی خامنه ای بودند! بماند که جلسه رو بهم ریختیمو شبنامه دادیمو کلی کارهای جورو واجور نکته ی جالبش این بود که وقتی دکتر غیاثی رییس سازمان ملی جوانان وقت منو دید در حضور خامنه ای گفت: درباری تو هرکی بیاد باهاش مخالفی! حالا چه خاتمی باشه چه قالیباف یا حتی هاشمی! جوابم به ایشون این بود ما میشه منقدیم ولی هیچ وقت معترض نیستیم!!
مخلص کلام, خیلی از دوستان سابقمو دیروز وقتی تو شیفت فرودگاه بودم دیدم! آمده بودند برای استقبال دکتر عارف! 
سوالم از دوستان اینه که وقتی کسی برای یک سفر انتخاباتیش چند ده میلیون هزینه میکنه و یک هواپیما رو با کلی خدمه و هدم حشم چارتر میکنه برای سفر به مشهدو بیرجند همچین آدمی از دهک پایین جامعه چی میدونه؟ مشکل اصلاح طلبا همیشه این بوده که قشر روشنفکرو به عامه ی مردم ترجیح دادند و چرا به اشتباه کارشون پی نمیبرن من نمیدونم!
حالا در جبهه ی اصولگراها هم اوضاع بدتره! اینکه از چند ماه پیش جلیلی و رضاییه مثلا مردی بیان و از سالن مسافرین عادی سوار هواپیما شن چیزی جز ریا نمیتونه داشته باشه!
درنهایت ترجیح میدم که بین بد و بدتر انتخابی نداشته باشم! صبر میکنیم تا روزی که شاید ع شاید یک انتخاب خوب بشود داشت کما اینکه اگر صلاحت احراز میشد اوضاع فرق میکرد...